Америка, әлхисса,
атып-шауып, қырғызып,
телефильм көрсетіпті бір қызық:
көп-көп әскер автоматын құндақтап,
солдат аты –«десант» болып «қымбаттап»,
қар жамылған иен өлкеге қабаттап,
шекарадан кіріпті-мыс әрі аттап.
Қар сықылды жамылғысы ақ, әппақ
ылғи орыс екен дейді –
ал аттан!
Халық деген қай жерде де халық та,
не болғанын түсінгенше анықтап,
ойрандайды түскен десант Советтен,
Совет деген, деседі екен «тәбетті» ел –
байғұсты атқан,
бейбақты атқан,
малды атқан
қарға аралас қызыл мұз боп қан қатқан.
Оқ даусынан оқырадай қозады,
оған қоса «қызыл» болса өзі әрі –
не күтесің солдаттан!
Аляскадан оқ-боран боп соқты қыс,
үзілді әнтек көп телефон, көп тыныс –
Ией, соқтығыс, екі дүние, соқтығыс!
Сонда бүкіл Америка ышқынып:
«Соғыс! Соғыс!» – депті-мыс.
«Қызыл қырғын!»
Күш жоқ одан басқа асса –
ақылы бар – президент саспаса.
Батыл етпей отырған бір ісіңді
қандай жақсы басқа біреу бастаса!

Дүние тыныш.
Орыс ояу. Түн іші.
Соғыс екен сол «орыстың жұмысы».
Соғысқа арнап салды дейді қас қып ән
менің бейбіт ұйқыдағы Москвам –
кәрі маршал өргізіпті, сутегі, атом бомбасын
бас барма